فروسة ( forusat ) و فروسية ( forusiyyat ) ا . ع . سوارى . و اسب شناسى . فروسة ( forusat ) و فروسية ( forusiyyat ) م . ع . فرس فراسة و فروسة و فروسية ( از باب كرم ) : زيرك و نيك ماهر گرديد در سوارى . و شناخت اسب . و سوارى كرد . فروش ( feruc ) ا . پ . فروخت و مبادلهء چيزى به پول نقد . فروش ( foruc ) ص . پ . فروشنده و هميشه با خراسم ملحق مىگردد . مانند : حلوا فروش : كسى كه حلوا مىفروشد . و فرش فروش : كسى كه فرش مىفروشد . و خود فروش : كسى كه لاف مىزند و ميلافد . فروش ( foruc ) ع . ج . فرش . فروش ( foruc ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرشها و بساطها و گستردنيها . فروشا ( faruc ) ا . پ . بيع و خريد و فروخت . و فروشنده و بايع . فروشاندن ( feruc ndan ) ف م . پ . دور كردن و بيك طرف راندن و بر طرف كردن و برانداختن . و انتقال كردن . فروشتن ( faructan ) ف م . پ . فروهشتن . فروشدن ( feru - codan ) ف ل . پ . فرورفتن . و غرق شدن . و غوطه خوردن . و فرود آمدن و پائين آمدن . و به زير رفتن و نزول نمودن . و غوص نمودن در آب . و غروب كردن آفتاب و جز آن . و مردن . فروشستن ( feru - costan ) ف م . پ . تلف نمودن . فروشك ( farucak ) ا . پ . غلهء نيم - كوب كرده كه بلغور نيز گويند . فروشندگان ( ferucandag n ) پ . ج . فروشنده . فروشنده ( ferucande ) افا . پ . بايع و كسى كه چيزى را فروخته و يا مىفروشد . فروشه ( faruce ) ا . پ . افروشه و لوزينه . و هر حلوائى كه با مغز بادام سازند . فروشه ( foruce ) ا . پ . گندم نيم كوفته و بلغور كرده . فروشى ( feruci ) ص . پ . فروختنى . و منسوب به فروش . فروشيدن ( ferucidan ) ف م . پ . فروختن و فروش كردن . فروض ( foruz ) م . ع . فرضت البقرة فروضا و فرضة ( از باب كرم و ضرب ) : كلانسال گرديد آن گاو . و كذا : فرض غيره . فروط ( forut ) م . ع . فرط فرطا و فروطا . مر . فرط . فروع ( foru ' ) ع . ج . فرع . و فروع الجوزاء و يا نجم الفروع : گرماى سخت . فروع ( foru ' ) م . ع . فرع فرعا و فروعا . مر . فرع . فروع ( foru ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرعها و شاخه‌ها ضد اصول . و چيزهائى كه پيرو يك اصل باشند و از آن منشعب شده باشند . و ريشه‌هائى كه از يك بيخ برآمده باشند . ج : فروعات . فروعات ( foru ' t ) پ . ج . فروع . فروغ ( faruq ) ا . ع . ستارهء جوزا . فروغ ( foruq ) م . ع . فرغ فروغا ( از باب فتح و سمع و نصر ) : بمرد . و فرغ فراغا و فروغا . مر . فراغ . فروغ ( foruq ) ا . پ . فروز و شعاع و روشنى . و تابش آفتاب و آتش و جز آن . و شعله . فروغانى ( foruq ni ) ص . پ . روشن و نورانى . فروغته ( feruqte ) و فروغده ( feruqde ) ص . پ . فروخته و فروش شده . فروغته ( faruqte ) و فروغده ( faruqde ) ص . و . افروخته و تابان و درخشان . فروغمند ( foruq - mand ) ص . پ . منور و تاب‌دار و نورانى . فروغمندى ( foruq - mandi ) ا . پ . جلوه و تابش و روشنى و لمعان . فروق ( faruq ) ا . ع . نام شهر قسطنطنيه . فروق ( faruq ) ص . ع . مرد ترسنده و شديد الفزع . فروق ( foruq ) ع . ج . فريق . فروق ( foruq ) م . ع . فرقت الناقة و الاتان فروقا ( از باب نصر ) : رميد آن ماده شتر و آن خر ماده و برجست از درد زه . و فرق فلان : خداوند هسته‌هاى كوبيده گرديد فلان جهة شتران خود . و فرق الطائر : سرگين انداخت آن مرغ . و فرق المراة : فريقة خورانيد آن زن را . و فرق له الطريق : پيش آمد مر او را دو راهه . فروق ( forruq ) ص . ع . مرد ترسنده و شديد الفزع . فروقة ( faruqat ) ا . ع . پيه گرده . و بازوى بند كاغذ . و بند هيزم و علف . فروقة ( faruqat ) و ( farruqat ) ص . ع . سخت ترسنده ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) . المثل : رب عجلة تهب ريثا و رب فروقة يدعى ليثا يعنى بسا شتابى كه درنگى آورد و بسا سحت ترسنده‌اى كه شير را خواند . فروك ( faruk ) ا . پ . مرغ جوان تخم ناكرده . فروك ( faruk ) ص . ع . زن دشمن شوى . فروك ( foruk ) ا . ع . بغض و دشمنى